زندگی
دلنوشته های یک دفتر خسته
می خواستم تا تو چشمهایم را پاک کنی --------------------------------------------------------- هفت سین را چیدم فقط آیه های چشمانت را کم دارم ---------------------------------------------------------- در چهار فصل چشمانم باران بهانه تست چتری بیاور آن طرف تر پوتینی بزرگتر از پایی قد می کشد لعنت به این دنیای بی سن و سال ---------------------------------------------------------------- بر دوش اعتقادم کوله ای پر از خاکریز پیش می روم تا سال... یکهزار و سیصد و آسایشگاه فراموش می شوم ---------------------------------------------------- قلم به کما رفته است تابوت را حاضر کن روزنامه ممنوعه روی سن آرزوهایم بنویس کودک بود نفهمید عاشق شد ---------------------------------------------------- اشک برای بوسیدن بسیار است اما من به آغوش چشمان تو عادت کرده ام --------------------------------------------------- عاشق که باشی شب برای بخشیدن آسان می شود علاج قلب شکسته باران نشد اتاق عمل را حاضر کنید ------------------------------------------------ وقتی آفتابگردان محلمان نگذاشت من و تو پشت به خیابان رسوب کردیم در آرزوهایمان -------------------------------------------------- قاب زندگی سالهاست با نیمه عکسی شکسته داغدار است فکر تو را کم دارد خلاصه پاره های دفترم بود دوست دارم بی سواد عاشقت شوم ------------------------------------------- از شب و سکوت خسته ام برای یک فریاد رنگین دلتنگم -------------------------------------------- فکر می کنی برای گول زدن چشمانت چند بوسه لازم است؟ -------------------------------------------- نامها به زمین می خوارند از اشتباه آدمها ------------------------------------------
| :قالبساز: :بهاربیست: |
